Φρειδερίκος Νίτσε..."απόσταγμα σοφίας"

Φρειδερίκος Νίτσε

Σας διδάσκω τον Υπεράνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί. Εσείς τι έχετε κάνει για να τον ξεπεράσετε;

Και η ανημποριά που δεν εκδικείται, με το ψέμα γίνεται «καλοσύνη»∙ η φοβισμένη χαμέρπεια «ταπεινοφροσύνη»∙ η υποταγή σε εκείνους που μισούμε «υπακοή». Ό,τι το ακίνδυνο υπάρχει στο αδύναμο ον, η δειλία του, εκείνη η δειλία που υπάρχει άφθονη μέσα του (...) στολίζεται με ένα καλόηχο όνομα και ονομάζεται «υπομονή», και καμιά φορά μάλιστα και «αρετή», και τίποτε άλλο.

Επιδόρπιοι οίνοι - Μέρος 2

Μοσχάτος Ρίου Πατρών Παπαρούση

Άλλα επιδόρπια κρασιά της Σαντορίνης

Nama - Κάναβα Ρούσσος:  Επιτραπέζιος γλυκός οίνος, με 10,5% αλκοόλ, που προορίζεται για το μυστήριο της θείας κοινωνίας. Προέρχεται από την οινοποίηση των ποικιλιών Μανδηλαριά, Αηδάνι, Ασύρτικο, Αθήρι και Μαυράθηρο, μετά από υπερώριμο τρύγο και λιάσιμο 15 ημερών. Διακρίνεται από το λαμπερό βαθυκόκκινο χρώμα του, έντονα σιροπώδες με ευχάριστη γλυκιά γεύση, διακριτική οξύτητα, μαλακές τανίνες και μακρά απολαυστική επίγευση. Με πλούσια αρωματική παλέτα από κόκκινα φρούτα, ξηρά δαμάσκηνα, σταφίδες, σοκολάτα και γλυκά μπαχαρικά όπως κανέλλα και γλυκόριζα.

Επιδόρπιοι οίνοι - Μέρος 1


Vinsanto

Τα επιδόρπια ή γλυκά κρασιά, αποτελούν μια ιδιαίτερη και πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία οίνων, των οποίων η ζύμωση δεν ολοκληρώθηκε πλήρως, αφήνοντας κάποια ποσότητα αζύμωτων ζαχάρων.
Η Ελλάδα ως χώρα, λόγω της μεγάλης ηλιοφάνειας, του ιδιαίτερου terrior και των χαρισματικών γηγενών ποικιλιών της, έχει να επιδείξει μια μεγάλη ποικιλία από εξαιρετικά ποιοτικούς επιδόρπιους οίνους, με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά, από νεαρά ελαφριά χρυσοκίτρινα, δροσερά και φρουτώδη, μέχρι μελένια και συμπυκνωμένα γηραιά παλαιωμένα λευκά - ερυθρά, βελούδινα με πολύπλοκα αρώματα, σε αντίθεση με τις άλλες οινοπαραγωγές χώρες που παράγουν συνήθως ένα - δύο αξιόλογα είδη.

Πορτοκάλια...ότι θα έπρεπε να ξέρετε!

Πορτοκαλιά

 Για το άρθρο συνεργάστηκαν οι Διατροφολόγοι Νατσιούλης Αθανάσιος και Τσαπανίδου Μαρία.  

Ορισμός - Ιστορία - Ετυμολογία

Το πορτοκάλι είναι ο καρπός του δέντρου της πορτοκαλιάς (Κιτρέα η σινική - Citrus sinensis) που είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, αειθαλές φυτό της οικογένειας των Εσπεριδοειδών.
Είναι το πιο γνωστό και δημοφιλές από τα εσπεριδοειδή και ανήκει στην ίδια οικογένεια με το γκρέιπφρουτ και το μανταρίνι, το λεμόνι, το γλυκολέμονο, το μανταρίνι, το νεράντζι, το κίτρο, την φράπα, το περγαμόντο, το γκρέιπφρουτ και το κουμκουάτ.
Η πορτοκαλιά κατάγεται από την Ινδία και την Κίνα όπου αναφέρεται σε γραπτά που αποδίδονται στον Κομφούκιο από το 500 π.Χ.
Η εντατική της καλλιέργεια άρχισε από το 10 μ.Χ. αιώνα στη Β. Αφρική, ενώ  κατά το 1490 διαδόθηκε στις μεσογειακές χώρες από τους Πορτογάλους. Από  την Ελλάδα διαδόθηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και οι Ισπανοί ιεραπόστολοι ήταν αυτοί που την μετέφεραν στη Β. Αμερική.
Ετυμολογικά, η λέξη πορτοκάλι προέρχεται από την ιταλική «portogallo» που σημαίνει «Πορτογαλία», η οποία ήταν ονομαστή για τα γλυκά της πορτοκάλια.

Ανισούχα…στον αστερισμό του γλυκάνισου - Μέρος 2

Τα ανισούχα των Βαλκανίων


Μαστίχα Χίου λικέρ


Μαστίχα 

Στην Ελλάδα δύο διαφορετικά ποτά είναι γνωστά με τον όρο μαστίχα.
Η «Μαστίχα Χίου», είναι ένα τοπικό λικέρ Π.Ο.Π (Προστατευόμενης Ονομασίας Προελεύσεως) με φοβερές προοπτικές, που προκύπτει από εκχύλιση και απόσταξη μαστίχας. Θεωρείται ανώτερο ποιοτικά από το απλό λικέρ μαστίχας που προκύπτει από αρωματισμό αλκοόλης σιτηρών και προσθήκη ζάχαρης. Έχει μια γλυκιά μυρωδιά και γεύση παρόμοια με την γλυκόριζα.
Το άλλο ποτό είναι το «ούζο - μαστίχα», ένα ισχυρό αλκοολούχο που παράγεται από τον 18ο αιώνα, με συναπόσταξη σπόρων γλυκάνισου και μαστίχας.

Ανισούχα…στον αστερισμό του γλυκάνισου - Μέρος 1


Γλυκάνισος

Εισαγωγή 

Τα οινοπνευματώδη ποτά αρωματισμένα με γλυκάνισο αποτελούν μια ιδιαίτερη και πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία, λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας τους, αλλά και της οικουμενικότητας της παραγωγής τους, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό στο στυλ και το ύφος τους, ανάλογα με τη χώρα προέλευσης. Τα συναντάμε σε διάφορες αλκοολικές περιεκτικότητες, από ξηρά έως πολύ γλυκά, αποσταγμένα μαζί με τον γλυκάνισο ή εκχυλίσματά του.

Λάο Τσε..."απόσταγμα" σοφίας.


Λάο Τσε


Κοίτα τον κορμό του μεγάλου δέντρου πώς μεγάλωσε από ένα μικρό κλωνάρι, κοίτα  αυτόν τον πύργο με τα εννιά πατώματα, ξεκίνησε από ένα πλίνθο, ένα ταξίδι  χιλιομέτρων άρχισε από ένα βήμα.

Το να μην κάνεις τίποτα είναι καλύτερο από το να είσαι πολυάσχολος κάνοντας τίποτα.

Ένα δοχείο δημιουργείται από ένα σβώλο πηλό με προσεκτική δουλειά, αλλά είναι το κενό μέσα στο δοχείο που το κάνει χρήσιμο.

Το να ξέρεις τους άλλους είναι ευφυΐα. Το να ξέρεις τον εαυτό σου είναι σοφία. Το να κυριαρχείς στους άλλους είναι ισχύς. Το να κυριαρχείς στον εαυτό σου είναι η πραγματική δύναμη.

Ούζο…το εθνικό μας ποτό. - Μέρος 2

Ούζο Πλωμάρι Ισίδωρου Αρβανίτη


Οι διαφορές του ούζου με τα anis και το τσίπουρο.

Η βασική διαφοροποίηση του ούζου από τα αλλά ανισούχα ποτά, είναι ο τρόπος αρωματισμού. Στο ούζο, που ανήκει στην κατηγορία των αποσταγμένων anis, η λήψη των αρωματικών ουσιών γίνεται με συναπόσταξη των σπορών σε διάλυμα νερού και αλκοόλης, αν και μπορεί να γίνει και με απλή διαβροχή. Αντίθετα, στην πλειοψηφία των anis, τα αρωματικά συστατικά των σπορών εκχυλίζονται με νερό και στην συνέχεια προστίθενται στο διάλυμα της αλκοόλης.
Η γεύση και το άρωμα του ούζου είναι παραπλήσια με αυτή του τσίπουρου, λόγω της κοινής τους καταγωγής, με αποτέλεσμα αρκετοί καταναλωτές να τα μπερδεύουν, κυρίως επειδή και τα δύο ειδικά στην Θεσσαλία και την Μακεδονία περιέχουν γλυκάνισο, που λόγω της ανηθόλης θολώνει κατά την αραίωση, αλλά πάραυτα η διαδικασία της παραγωγής τους είναι διαφορετική.
Το ούζο, εν αντιθέσει με το τσίπουρο, είναι κατά κανόνα μόνο σε μικρό ποσοστό προϊόν απόσταξης στεμφύλων (τουλάχιστον 20% σύμφωνα με τον  νομοθέτη), ενώ το υπόλοιπο είναι αλκοόλη γεωργικής προελεύσεως όπως προαναφέραμε. Παρόλα αυτά υπάρχουν και ούζα που είναι προϊόντα απόσταξης και σε μεγαλύτερα ποσοστά, μέχρι και 100%.

Ούζο…το εθνικό μας ποτό. - Μέρος 1


Ούζο 12
Ορισμός 

Το «ούζο»,  είναι αλκοολούχο ποτό με γλυκάνισο, της κατηγορίας των «αποσταγμένων anis» και είναι καταχωρισμένο στο Παράρτημα ΙΙΙ του καν. (ΕΚ) 110/2008 ως ονομασία και γεωγραφική ένδειξη υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου. Η γεωγραφική ένδειξη «ούζο» αντικαθιστά υποχρεωτικά πλέον την επωνυμία πώλησης “αποσταγμένο anis”.
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1576/89, ούζο είναι το παραδοσιακό  ανισούχο  αλκοολούχο ποτό, που παράγεται αποκλειστικά σε Ελλάδα και Κύπρο, με σύμμειξη αλκοολών που έχουν αρωματισθεί με απόσταξη ή διαβροχή με σπόρους ανίσου και ενδεχόμενα μαράθου, μαστίχα από το ιθαγενές μαστιχόδενδρο της Χίου (Pistacia Lentisus Chia ή Latifolia) και άλλους αρωματικούς σπόρους, φυτά και καρπούς. (Γενικό Χημείο του Κράτους)
Το ούζο παράγεται και καταναλώνεται ευρέως στην Ελλάδα, όπου και αποτελεί το εθνικό μας ποτό και στην Τουρκία, όπου είναι γνωστό ως Ρακί και ανήκει στην ίδια οικογένεια με το τσίπουρο, το αψέντι, το Γαλλικό περνό και ανισούχα άλλων χωρών που θα τα εξετάσουμε αργότερα σε ειδικό αφιέρωμα.