Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Ρετσίνα, το κρασί της ταβέρνας και της παράδοσης.


Ρετσίνα

Ιστορία 

Η ρετσίνα είναι το παραδοσιακό «κλασσικό» εδώ και αιώνες λευκό κρασί, ένα ιδιότυπο brand name των φτωχών, αναγνωρίσιμο και ταυτόσημο στην Ελληνική ενδοχώρα με την λέξη κρασί, ενώ στην αλλοδαπή αποτελεί συνώνυμο του made in Greece.
Η προσθήκη ρετσινιού συνηθιζόταν από αρχαιοτάτων χρόνων στον Ελλαδικό χώρο, δίνοντας στο κρασί το χαρακτηριστικό άρωμα της τερεβινθίνης ή τερεβινθέλαιο (η ίδια πρώτη ύλη που παράγεται και το νέφτι) βελτιώνοντας την γεύση του και αυξάνοντας παράλληλα την διατηρησιμότητά του.

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Οι σημαντικότερες διεθνείς ποικιλίες ερυθρών οινοποιήσιμων σταφυλιών


Cabernet Sauvignon


Cabernet Sauvignon

Το Cabernet Sauvignon, αποτελεί την πιο αναγνωρίσιμη ερυθρή ποικιλία στον κόσμο, για την παραγωγή εκλεκτών ερυθρών κρασιών με πληθωρική γεύση και άρωμα, που μπορούν να αντέξουν δεκαετίες παλαίωσης. Έχει χαρακτηριστεί ως το ερυθρό Chardonnay, ενώ για πολλούς θεωρείται ο βασιλιάς των σταφυλιών.
Βέβαια, υπάρχει και μια αιρετική άποψη, η λεγόμενη κίνηση ABC «Anything But Cabernet - Chardonnay», δηλαδή «οτιδήποτε εκτός από Cabernet ή Chardonnay», που ομολογουμένως έχει πολλούς οπαδούς και οινολόγους ανά τον κόσμο.

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Οι σημαντικότερες διεθνείς ποικιλίες λευκών οινοποιήσιμων σταφυλιών.


Λευκό κρασί

Chardonnay 

Το Chardonnay αποτελεί πιθανότατα την πιο γνωστή και ευρέως διαδεδομένη λευκή ποικιλία οιναμπέλου στον κόσμο και όχι αδίκως, το έχουν αποκαλέσει «βασιλιά των λευκών». Κατάγεται από την Βουργουνδία, της Α. Γαλλίας και  οφείλει το όνομά του στο ομώνυμο χωριό, η ονομασία του οποίου προέρχεται από τη λατινική λέξη «chardonnacum», που σημαίνει «μέρος γεμάτο γαϊδουράγκαθα»…

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Οίνος…ο αγαπητός - μέρος 2


κρασί

Η σύσταση & οι κυριότερες βιταμίνες του κρασιού 

Αν βάλουμε το κρασί «κάτω από το μικροσκόπιο», θα διαπιστώσουμε ότι  αποτελείται από έναν κυκεώνα ουσιών, με διαφορετικές ιδιότητες. Η κάθε μία από αυτές «δίνει το στίγμα της», συμμετέχοντας ποσοτικά και ποιοτικά  ανάλογα, βάζοντας την δικιά της πινελιά στο τελικό θρεπτικό και οργανοληπτικό αποτέλεσμα.

Εκτός από το νερό, οι κυριότερες κατηγορίες ουσιών που συμμετέχουν στη σύσταση του κρασιού είναι οι εξής: βιταμίνες, καρβονυλικές ενώσεις, ανόργανα συστατικά, τερπενικές ενώσεις, οργανικά και πτητικά οξέα, ένζυμα, εστέρες, ζάχαρα, αρωματικές ενώσεις, αλκοόλες, πηκτινικές ουσίες, αζωτούχες ενώσεις, φαινολικές ενώσεις.

Ο οίνος με βάση τα τεκμήρια, σαν ευφραντικό, αποτελεί μια σχετικά καλή  συμπληρωματική πηγή βιταμινών Β1, B2, Β3, Β5, Β6, Β12, Βιοτίνης και C. Ο πλούτος και η σημασία του οίνου για την διατροφή του ανθρώπου δεν εξαντλείται μόνο στο βιταμινικό του περιεχόμενο, άλλα και σε ένα μεγάλο πλήθος άλλων ουσιών (όπως τα αντιοξειδωτικά), με πολλαπλές θετικές επιδράσεις σύμφωνα με τα πορίσματα ερευνών όπως θα δούμε παρακάτω, που τον καθιστούν ιδιαίτερα σημαντικό για την καλή υγεία του ανθρώπου.

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Οίνος…ο αγαπητός - μέρος 1


κρασί

Ετυμολογία 

Την λέξη "οίνος" την συναντάμε στην ελληνική γλώσσα από τους μυκηναϊκούς χρόνους στη γραμμική Β, ωστόσο δεν είναι γνωστή η προέλευσή της. Η λέξη απαντάται σε όλες σχεδόν τις γλώσσες της Μεσογείου καθώς και στις περισσότερες της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας. Οι τύποι των σημιτικών γλωσσών (εβραϊκά jajin, αραβικά wain) θεωρούνται δάνεια από γειτονικούς λαούς. Οι κελτικοί τύποι (αρχαία ιρλανδικά fin, γαλατικά gwin) θεωρούνται δάνεια από τη λατινική γλώσσα (vinum), κάτι που ορισμένοι δέχονται και για το γοτθικό-γερμανικό wein, από το οποίο με τη σειρά τους κατάγονται πιθανότατα οι τύποι των σλαβικών και βαλτικών γλωσσών. Πιθανότερη εκδοχή θεωρείται ωστόσο ότι η λέξη προήλθε από μια άγνωστη γλώσσα της περιοχής του νοτίου Καυκάσου, από την λέξη «βίνος», δηλαδή αγαπητός, επίθετο που έδωσαν οι  Άρειοι στον χυμό του σταφυλιού.
Η λέξη "κρασί" αντικατέστησε τη λέξη "οίνος" στους βυζαντινούς χρόνους και προέρχεται  από τη λέξη κράσις (ανάμειξη με νερό), που παραπέμπει στη συνήθεια των αρχαίων Ελλήνων να πίνουν το κρασί τους ανακατεμένο με νερό.